Ræktin

Fékk mér kort í ræktina hér í Sakai um daginn. Steinunn fékk sér kort um daginn og bloggaði aðeins um það (sjá færslu hér). Skráningarferlið var í raun frekar einfalt eftir að Steinunn hafði plægt ferlið með aðstoð samstarfskonu frá UNIFEM skrifstofunni. Ég var þó fenginn til að staðfesta að ég væri ekki með tattú. Tattú eru víst bundin við japönsku mafíuna og slíkum félagsskap er ekki hleypt inn fyrir dyr Konami Sports Club. Annars minnir þessi rækt nokkuð á gamla Studio Dan á Ísafirði nema hvað það er allt miklu, miklu hreinna.

Við undirritun samningsins fékk ég svo hið eiginlega kort í hendurnar sem lítur svona út:

Hef aðeins verið að rýna í þesar upplýsingar sem þarna eru gefnar upp. Undir myndinni er nafnið mitt hljóðritað með Katakana letri (Rakunaru Surasutorson). Þar fyrir neðan er nafnið mitt aftur nema hvað það vantar aftasta táknið. Annað hef ég ekki hugmynd um hvað er. Þó er greinilegt að ég er tveggja stjörnu maður en virðist þó samkvæmt uppsetningu geta náð mér í nokkrar í viðbót ... hvernig sem ég fer að því.

Önnur skilríki hér í Japan eru með svipaða uppsetningu. Steinunn hefur t.d. fengið í hendurnar skírteini sem sýnir að hún sé starfsmaður opinberrar stofnunar (UNIFEM) hér í Sakai. Slíkt skírteini getur stundum verið mikilvægt. Eins og þegar Steinunn átti erindi í japanska utanríkisráðuneytið í Tokyo. Þá sýndi hún þeim sem fyrir henni urðu skírteinið alveg þangað til samstarfskona hennar spurði ... Af hverju ertu að sýna öllum líkamsræktarkortið þitt?

Kanji

Svona til að undirstrika síðustu færslu er hér brot úr tölvupósti...


Annars gengur allt vel hér í Sakai. Rigningartímabilið er senn á enda, en veðrið síðustu daga hefur verið 25-30 stiga hiti og úrhellir inn á milli.

Við Steinunn erum byrjuð að læra japönsku og förum einu sinni í viku í tíma með kennara og fáum námsefni. Þess á milli æfum við okkur heima en heimalærdómnum má skipta í tvennt. Annars vegar eru það basic samræður sem við lesum upp af blaði og reynum svo að fara með án blaðs. Hins vegar eru það öll táknin. Í Japan eru 3 táknróf (stafróf) í gangi. Þau nefnast Katakana, Hiragana og Kanji. Það síðasta er ættað frá Kína þar sem hvert tákn er í raun mynd af athöfn eða fyrirbæri. Kanji táknin eru yfir 2000 talsins auk þess sem mörg táknin eru einnig samsett úr 2-3 táknum og taka þá á sig nýja merkingu. Steinunn fékk í hendurnar bók um daginn um kanji sem ber í okkar augum þann kaldhæðnislega titil "Kanji isn't that hard!". Þar eru farið í helstu kanji táknin og færð rök fyrir því hvernig eitt tiltekið tákn er í raun ljóslifandi mynd af einhverju sem er að gerast. Þessi rökleiðsla meikar oftast sens en þó stundum ansi langsótt og á köflum alveg bráðfyndin. Læt tvö dæmi fylgja um samsett kanji tákn úr bókinni góðu:

VILLAGE

The first kanji stands for "tree". The second kanji stands for "hand". A village has trees. Pople live there. Those people work with there hands. This is a place that has trees and people working. Such is a village. No doubt you know the image of a village.

BAD SMELL

We sense smell with our noses. Look at the upper part of the kanji. The upper part stands for "nose". The lower part stand for "big". When a smell in an offensive one, our noses tend to get bigger. That is why the kanji is a combination of "nose" and "big".

Fyrir okkur er japanskan því mjög framandi en á sama tíma mjög áhugavert tungumál.

PS. lagfærði comment kerfið þannig að nú geta allir commentað.

Cool Biz

Dagur tvö í Japan og þetta er strax orðið mjög áhugavert. Ferðalagið var annars mjög fínt þrátt fyrir að það tæki 25 klst. Afþreyingarkerfi Emirates flugfélagsins sá alveg til þess. Alveg með ólíkindum hvað þetta er fullkomið. Til dæmis geta allir farþegar kveikt á GSM símunum sínum eftir flugtak og hringt að vild. Einnig var staðan í leik Þýskalands og Spánar uppfærð á 15 mín. fresti á snertiskjánum fyrir framan mann. Þeir sem voru séðir voru svo auðvitað með fartölvu með sér sem hægt var að stinga í samband í sætisbakinu fyrir framan og ná sér þannig bæði í rafmagn og netsamband.

Ég er strax byrjaður að taka hlutverk mitt sem viðhengi Steinunnar alvarlega og byrjaður að mæta í móttökur og ræðuhöld. Ákveðið var að notast við styttri útgáfu fornafns og kynna mig sem Raggi (einhverjir gætu þó haldið því fram að Ra sé nóg). Japanir eiga erfitt með að þekkja muninn á R og L en það kemur til vegna þess að fyrir þeim er þetta sama hljóðið. Þeirra L/R er þarna rétt á milli. Þannig að þegar við gerum R eða L hljóð finnst þeim það bara vera aðeins "off" í aðra hvort áttina. Þetta er mjög mikilvægt að hafa í huga þegar maður reynir að skilja ensku með japönskum hreim. Í dag kom þetta berlega í ljós þegar ég fór með Steinunni á opinberan vettvang og var kynntur sem Raggi. Ha....heitir hann Lucky....nei Raggi...já Laggi. Það þótti engu að síður mjög jákvætt að nafnið mitt hljómaði svipað og Lucky.

Sem viðhengi opinbers starfsmanns þarf ég að gæta að ýmsu. Klæðaburður er t.d. mjög mikilvægur. Hér í Japan eru nánast allir í svörtum buxum og í hvítri skyrtu (+jakki ef kalt). Þetta look er svo kryddað með bindi eða nánast hvítri skyrtu (t.d. ljósbleikri). Í dag hitti ég svo borgarstjóra Sakai borgar en hann þótti ansi "casual" í hvítri skyrtu með bláum röndum og með uppbrettar ermar. Við spurðum út í þessa villtu hegðun borgarstjórans og okkur var tjáð að þetta væri "Cool Biz" lúkkið. Eftir smá heimildaleit komst ég að því að um er að ræða átak japanska Umhverfisráðuneytisins til að spara kostnað við loftkælingu í opinberum byggingum. Þetta hefur leitt af sér nýja "tískustrauma" í Japönskum klæðaburði og nú sjást jafnvel æðstu menn landsins í viðtölum án þess að vera með bindi. Ég hef því að sjálfsögðu tekið upp hið umhverfisvæna Cool Biz look í Japan.